Aantal Hits : 1942  |
1942 hits
InhoudZijn verkozen gemeenteraden onmisbaar?
Britten voor referendum over de Europese grondwet.
Gentse burgemeester Beke vreest de democratie.
ZIJN VERKOZEN GEMEENTERADEN ONMISBAAR ?
- over de Open Town Meetings in New England-
Joseph F. Zimmerman (1999) “The New England TownMeeting: democracy in action” Westport, Connecticut: Praeger
Wij geloven nogal gemakkelijk, dat verkozen gemeenteraden onmisbaarzijn. Een gemeente zonder burgemeester en schepenen, en zonderpolitieke partijen die elkaar bij lokale verkiezingen bekampen om de‘macht’, lijkt ondenkbaar. Toch bewijzen honderden gemeenten in NewEngland, dat het ook anders kan. New England is het gebied in hetNoordoosten van de USA, ruwweg ten oosten van de lijn New York -Montreal. In de vier noordelijke staten uit dit gebied (Massachusetts,New Hampshire, Vermont en Maine) bestaat vanaf de prilste kolonisatieeen bestuurstraditie gebaseerd op de zogenaamde ‘Open Town Meetings’(OTM). Het hoogste bestuursorgaan in de gemeenten is er niet eenverkozen gemeenteraad, doch een open volksvergadering. Prof. Zimmerman(State University of New York) schreef er een boek over.
Hoe functioneert een OTM?
We schetsen hieronder de situatie in de staatMassachusetts; maar het systeem is in New Hampshire, Vermont en Mainezeer gelijklopend (we laten de burgervergaderingen met gereduceerdebevoegdheid, die voorkomen in Connecticut en Rhode Island, buitenbeschouwing).
De OTM komt in principe éénmaal per jaar samen. Allegeregistreerde kiezers uit de gemeente kunnen op de vergadering hetwoord nemen en stemmen. De vergadering wordt bijeengeroepen door de‘Board of Selectmen’. Dit is een comité waarvan de leden werdenaangeduid op vorige zittingen van de OTM, en dat fungeert als een soortexecutieve van de OTM.
Deze Board nodigt de kiezers uit met een ‘warrant’. Dit documentvermeldt de plaats en datum van de OTM, alsook de lijst van puntenwaarover de OTM moet debatteren en stemmen. Burgers van de town kunnenagendapunten op de warrant laten plaatsen. Hiervoor zijn vereist: ofwelhonderd handtekeningen van geregistreerde kiezers, ofwel (voor kleinegemeenten) de handtekeningen van één tiende van hetaantal geregistreerde kiezers. De selectmen kunnen zelf punten op deagenda plaatsen, en punten opnemen die worden aangedragen door destadsadministratie en andere comités en commissies.
Toen de OTM’s in de 17de eeuw ontstonden, heetten ze nog ‘folkmoots’.Die kwamen oorspronkelijk wekelijks of maandelijks samen. Er werden inde zeer kleine toenmalige gemeenschappen nog geen vertrouwenspersonenmet uitvoerende taken verkozen. Vrij snel evolueerde dit lokalebestuurssysteem naar een stelsel met verkozen uitvoerders. De eerste‘selectmen’ werden reeds in 1633 aangeduid (in Dorchester). De taak vande ‘Board of selectmen’ bestaat erin om de opvolging van de genomenbesluiten te verzekeren, en om - zoals gezegd - de volgende OTM voor tebereiden. De selectmen maken ook het jaarverslag op. De meesteffectieve vorm van jaarverslag blijkt diegene te zijn, waarbij dewarrant samen met het verslag als een soort krantenbijlage wordtverspreid onder de lokale gemeenschap.
De deelnemers aan de OTM krijgen een aantal adviezen. In een aantalgemeenten gaat aan de eigenlijke OTM nog een informatieve preTownMeeting vooraf, waarop burgers nadere informatie kunnen inwinnen overde punten op de warrant. In de warrant zelf vindt men bij vele terstemming voorliggende punten adviezen van diverse comités. De‘town counsel’, een jurist gespecialiseerd in gemeentewetgeving, speelteen belangrijke adviserende rol op de OTM zelf.
De OTM wordt voorgezeten door een moderator, die ofwel aan het beginvan de bijeenkomst wordt gekozen ofwel een mandaat (vanéén tot drie jaar) voor die functie kreeg. Verder wordtook een ‘town clerk’ gekozen, ondermeer belast met het nemen van denotulen van de OTM. De OTM begint normaliter met de verkiezing van eenaantal mandaten, waaronder de selectmen. Die verkiezingen hebbendoorgaans geen partijkarakter.
Stemmen gebeurt met handopsteken of opstaan; bij delicate punten gaatmen over tot geheime, schriftelijke stemming. Een probleem met deschriftelijke stemming is het tijdrovend karakter (typisch ongeveerdrie kwartier voor stemmen + tellen). Toch is de mogelijkheid totgeheime stemming essentieel, ter vermijding van sociale druk bijcontroversiële onderwerpen.
De besluiten van de OTM kunnen nog herroepen worden via een Referendum.In Massachusetts zijn hiervoor de handtekeningen van 300 geregistreerdekiezers vereist, en het besluit van de OTM wordt enkel herroepen indieneen meerderheid, die minstens 20% van de geregistreerde kiezers omvat,daarvoor opteert. In bijzondere omstandigheden kunnen ook extra OTM’sbijeengeroepen worden.
Doorgaans is er in de town ook een ‘finance committee’, waarvan deleden voor maximaal drie jaar worden aangeduid, en dat in hoofdzaakfungeert als adviesorgaan voor de OTM inzake geldzaken. Voor groteregemeenten is zo’n financieel comité verplicht. Het comitéheeft in vele gemeenten de bevoegdheid om sommen tussen rekeningen tetransfereren en, tot aan een zeker plafond, voor onvoorziene uitgavente putten uit het reservefonds van de town. Towns met een bevolkingboven de tienduizend zielen moeten ook over een ‘planning board’beschikken. De OTM verkiest of benoemt de leden van deze raad, die zichondermeer met huisvesting en gezondheidszaken bezighoudt. ‘Financecommittee’ en ‘planning board’ geven voor bepaalde punten vaakstemadvies aan de OTM; dit stemadvies is opgenomen in de ‘warrant’.
Indien 200 kiezers, of anders 20% van het aantal geregistreerde kiezersdit verlangen, worden naast de jaarlijkse OTM nog een of meer ‘specialtown meetings’ ingericht. Dit gebeurt in nogal wat gemeentes op heteinde van het jaar, met de bedoeling om sommen van bepaaldegemeenterekeningen te transfereren naar andere rekeningen. De specialtown meeting kan ook bijeengeroepen worden indien zich uitzonderlijkeomstandigheden voordoen.
Districten, bijvoorbeeld afgezonderde gehuchten, kunnen eigen meetingshouden over thema’s die enkel plaatselijk belang hebben.
Een groot aantal towns in Massachusetts hanteren voor de OTM geenquorum. Elders zijn doorgaans zeer lage quorums voorzien.
Het debat.
Hoeveel burgers zijn op de Town meetings aanwezig? Inde USA laat men zich registreren als kiezer. Het procent aanwezigen isdan voor de vier staten met volwaardige OTM’s: Maine: 28,17%; Vermont:26,03%; New Hampshire: 22,60%; Massachusetts: 11,89%. In feite moetendeze percentages met ongeveer 10% worden verhoogd, omdat op de lijstenvan geregistreerde kiezers ongeveer 10% namen staan van personen dieinmiddels zijn verhuisd.
De aanwezigheidsgraad hangt sterk af van de grootte van de gemeente. Ingemeenten met minder dan 500 inwoners is doorgaans meer dan een derdeaanwezig. In de steden in Connecticut met meer dan 20.000 inwonersbedraagt de aanwezigheid nog ongeveer 1% (Zimmerman p. 165; cijfersvoor 1996). Men stelt ook een sterk verlaagde afwezigheid vast ingemeenten waar de bevoegdheid van de OTM is beperkt.
De tendens tot deelname aan de town meetings is eerder dalend. Eenveelheid van factoren is hiervoor verantwoordelijk. Een factor dieduidelijk een rol speelt, is het feit dat de meetingdagen geenverlofdagen meer zijn. Vroeger was de OTM een belangrijk sociaalgebeuren: het officieel gedeelte werd doorgaans gevolgd door eeninformeel sociaal gedeelte, met een avondmaal enz. Door de meetingsmeer en meer op gewone werkdagen te houden maakt men voor heel watmensen de deelname moeilijk of minder aantrekkelijk. Andere factorendie worden genoemd, zijn de toegenomen mobiliteit (‘commuteritis’: invele gemeenten zijn de inwoners recente inwijkelingen, of mensen diever buiten de gemeente werken), de toegenomen complexiteit van de af testemmen agenda, het feit dat heel wat gepensioneerde kiezers op hetmoment van de OTM in het Zuiden van de USA verblijven, en de algemenetendens tot verminderd maatschappelijk engagement. Geheel inovereenstemming met de bevindingen van Putnam is ook de televisie eennegatieve factor: “Television is responsible for a significant declinein town meeting participation. When a choice has to be made between themeeting and one or more favorite television programs, the former is aptto be the loser as far as a significant number of voters are concerned,especially if the warrant contains primarily non-controversialarticles” (‘Televisie is verantwoordelijk voor een significante dalingvan de OTM-deelname. De OTM verliest bij een aantal kiezers gemakkelijkvan populaire TV-programma’s, zeker wanneer er geen controversiëlepunten op de agenda staan’ ; p.168).
Het debat verloopt over het algemeen gediscipineerd. Zimmerman (p.164)citeert in dit verband Finley, die wijst op het gediscipineerd karaktervan de Atheense ecclesia: “few actually exercised the right to speak inthe Assembly, which did not suffer fools; it acknowledged, in itsbehavior, the existence of political as well as technical expertise,and it looked to a few men in any given period to lay down alternativepolicy lines from which to choose” (‘weinigen namen op de Vergaderingdaadwerkelijk het woord. De Vergadering verdroeg geen gekken; door haargedrag erkende ze het bestaan van politieke en technische expertise, enrekende op elk moment op een klein aantal mannen om de politiekealternatieven voor te leggen’ M.Finley ‘Democracy: ancient and modern’Londen: Hogarth Press, p.24). Een traditierijke burgervergaderingontwikkelt een fijne neus voor kwaliteitsvol advies en heeft respectvoor bekwaamheid en onderlegdheid. Met andere woorden: je ziet opbijeenkomsten als de OTM aanschouwelijk het ‘shortcut’-fenomeenoptreden, dat bij direct-democratische besluitvorming een centrale rolspeelt. Dit betekent dat de meeste burgers, bij de beeldvorming omtrenteen bepaald vraagstuk, niet zelf de hele kwestie uitdiepen, maar opzoek gaan naar betrouwbare autoriteiten (personen of organisaties)waarop zij zich kunnen oriënteren. De praktijk wijst uit dattijdens de adviezen die de kiezers krijgen van de ‘planning board’, het‘finance committee’ en de ‘town councel’ door de deelnemersefficiënt worden benut. Zimmerman voegt hieraan toe: “It would bea mistake, however, to conclude that the town meeting is a rubber stampof the committee’s and the board’s recommandations, as theunpredictability of the town meeting is proverbial. No warrant article,no matter how insignificant, is immune to comment, amendment, and/orrejection by the town meeting” (‘Men moet echter niet denken dat de OTMvolautomatisch de aanbevelingen volgt van raden en comités. Deonvoorspelbaarheid van de OTM is spreekwoordelijk, en zelfs hetkleinste punt op de warrant kan aanleiding geven tot commentaar,amendering of afwijzing door de vergadering’ p.185).
Zimmerman (p.173-174) enquêteerde bij de gemeenteambtenarenomtrent de kwaliteit van het debat op de OTM. In Massachusettsbeoordeelde 82% die kwaliteit als ‘uitstekend’ of ‘goed’, ‘16% als‘redelijk’ en 2% als bedenkelijk. Zimmerman vroeg ook om de kwaliteitvan de beslissingen te beoordelen. In Massachusetts vonden 86% van deambtenaren de beslissingen ‘uitstekend’ of ‘goed’, 14% ‘redelijk’ en 1%‘bedenkelijk’. In de andere staten zijn de cijfers analoog.
Aanbevelingen voor optimale werking
Zimmerman destilleert uit zijn studie een reeksaanbevelingen, om te komen tot een optimaal werkende OTM.
- In de mate dat de zelfbesturende dorpen problemen hebben, zijn dievolgens Zimmerman niet het gevolg van de OTM, maar wel van hetontbreken van een goed management. De uitvoering van de OTM-besluitenkomt in vele dorpen in handen van deeltijdse krachten of vrijwilligers,aangeduid door de OTM. Er bestaat een sterke historische verknochtheidaan dit systeem, en in het verlengde daarvan een groot wantrouwen tegeneen sterke uitvoerende macht. Zimmerman raadt aan om te investeren inprofessioneel management: de OTM kan besluiten tot het in dienst nemenvan een professionele voltijdse manager, zodat de besluiten van devolksvergadering efficiënter kunnen worden uitgevoerd (p.189).
- De ervaring wijst uit dat een bekwame moderator essentieel is.Doorgaans heeft de OTM één centrale microfoon. Wie hetwoord vraagt, gaat naar de microfoon en wacht tot de moderator hetwoord verleent. Zimmerman raadt twee microfoons aan; éénvoor de voorstanders van een voorstel, en één voor detegenstanders. Deze lay-out vergemakkelijkt een evenwichtigepresentatie van de argumenten.
- In elk geval moeten de kiezers de warrant per post besteld krijgen.Uithangen op publieke plaatsen is onvoldoende.
- De OTM-organisatie moet voorzien in kinderopvang, en in transportvoor ouderen.
- De vergadering kan versneld worden door de opstelling van een‘consent calendar’. Alle punten waarover vermoedelijk geen dispuut zalontstaan, worden samengebracht en in één keergoedgekeurd. Aan het begin van de vergadering kunnen door de deelnemerspunten uit deze lijst worden gelicht.
- Vele mensen aarzelen om in het openbaar hun stem uit te brengen opeen OTM. Zimmerman wijst herhaaldelijk op dit punt. Met modernetechnologie zou het zeker mogelijk moeten zijn, om de geheime stemmingop de OTM te veralgemenen. Het klassieke invullen van een stembiljet,gevolgd door telling, neemt veel tijd in beslag. Maar voor het overigezijn er geen argumenten tegen een geheime stemming op de OTM.Integendeel, iedereen moet zonder enige sociale druk te voelen kunnenmeestemmen.
De superioriteit van de OTM
Direct-democratische besluitvorming heeft altijd eenvertegenwoordigend karakter. Het verschil met indirecte besluitvormingschuilt niet in het vertegenwoordigend karakter als zodanig, maar in dewijze waarop de vertegenwoordiging tot stand komt. Bij een referendumbijvoorbeeld, bestaat de volksvertegenwoordiging uit de verzameling vande kiezers die effectief aan de stemming deelnemen. De burger neemt bijeen referendum dus twee besluiten. Door effectief te gaan stemmenverkiest hij zichzelf tot volksvertegenwoordiger. Door een stem in deene of andere zin uit te brengen, oefent hij vervolgens zijn taak vanvolksvertegenwoordiger effectief uit. De superioriteit van de directebesluitvorming schuilt hierin, dat niemand tegen zijn wil uit devolksvertegenwoordiging kan gesloten worden.
Dat is bij de OTM niet anders. In feite fungeert de OTM als een directgemeentebestuur; iedere burger die dit wenst kan in het bestuur gaanzetelen. Dit wordt door Zimmerman als volgt samengevat: “...thetraditional New England open town meeting is a de facto representativelegislative body, with changing membership, that considers allviewpoints or warrant articles and makes decisions that generally arein the best interests of the town” (‘...de traditionele OTM in NewEngland is een de facto wetgevend lichaam, met wisselendesamenstelling, dat standpunten en agendapunten overweegt en besluitentreft die over het algemeen de belangen van de town optimaal dienen’p.11, p. 163). Zimmerman wijst op het formeel representatief karaktervan een direct zich samenstellende vergadering: “While lamentable,voter non-participation may be interpreted as a vote of confidence inthe ‘regular’ town meeting attendees to represent in a responsiblemanner the best interests of absent voters. Similarly, the lack of aquorum requirement in most towns indicate that townspeople haveconfidence that even a meeting with a very small attendance will makesound decisions. (...) What is needed is a new conception of townmeeting democracy positing that the assembly of voters is a de factorepresentative legislative body with two safety valves - open access toall voters and availability of the initiative to add articles to thewarrant and to call special meetings. A third safety valve - theprotest referendum - can be adopted by a town meeting” (‘Hoewelbetreurenswaardig, kan de afwezigheid van kiezers gezien worden als eenvertrouwensvotum jegens diegenen die trouwer de OTM volgen, en van wiemen verwacht dat ze op een verantwoordelijke manier ook de belangen vande afwezigen zullen dienen. De afwezigheid van een quorum in de meestetowns wijst erop dat men vertrouwen heeft in het gezond oordeel vanzelfs een zwakbezette OTM (...) We dienen de OTM met een nieuwe blik tebekijken, als een kiezersbijeenkomst die de facto alsvertegenwoordigend orgaan optreedt. Twee veiligheidskleppen zijnvoorhanden: vrije deelname voor alle kiezers, en recht opvolksinitiatief om punten op de warrant te plaatsen of een extra OTMbijeen te roepen. Een derde veiligheidsklep, het corrigerend referendumachteraf, kan ook door de OTM ingevoerd worden’ ; p.190-191).
Uit democratisch oogpunt is de OTM absoluut superieur aan het klassiekestelsel van een verplicht verkozen gemeenteraad. Een voorbeeld: terwijlde politieke klasse allerhande mensonwaardige (en voor de meestevrouwen totaal irrelevante) dwangmaatregelen invoert om het aantalvrouwen in het parlement op te drijven, bestaat de OTM volkomenspontaan voor de helft of meer uit vrouwen. Dit is typerend voor eenalgemeen fenomeen: de OTM is alleen reeds door zijn samenstelling veelrepresentatiever voor de bevolking dan het handvol partijleden dat eenverplicht verkozen gemeenteraad pleegt te bevolken. Bovendien is de OTMveel minder gevoelig voor de impact van drukkingsgroepen (‘specialinterests’) dan verkozen organen: “Although critics allege that townmeetings are dominated by special interest groups, the evidence isstronger that such groups exercise considerably more influence inlegislative halls of representative bodies where in camera decisionsoccasionally are made and that their influence has tended to underminecitizen confidence in traditional representative governanceinstitutions. Any town citizen can organize a special interest group,and its views will be heard by the town meeting, which may or may notendorse a group’s proposal(s). Town meetings succesfully havecounteracted special interest groups” (‘Hoewel critici beweren datOTM’s door belangengroepen worden gedomineerd, wijst onderzoek uit datbelangengroepen juist veel meer invloed hebben in vertegenwoordigendeorganen, waar besluiten nogal eens binnenskamers genomen worden. Dieinvloed van belangengroepen heeft trouwens het vertrouwen van de burgerin de traditionele vertegenwoordigende bestuursvormen ondermijnd.Iedere burger van de town kan zijn eigen belangengroep organiseren, dieop de OTM kan aanhoord en eventueel gevolgd worden. Maar OTM’sweerstaan succesvol aan de druk van belangengroepen’; p.187).
Zimmerman (p.188) vermeldt nog de volgende manifeste voordelen van deOTM boven de minder directe bestuursvormen:
- ”..participants are educated by the town meeting. The primaryassembly involves political interactions among equals that educate andsocialize the participants” (‘deelnemers worden door de OTM opgevoed.Deze hoogste bijeenkomst wordt gekenmerkt door wisselwerking tussengelijken die de deelnemers civilizeren en socialiseren’)
- “Citizens also educate elected officers by providing a differentperspective on certain public problems” (‘burgers voeden ook deverkozen ambtenaren op door een andere kijk te bieden op bepaaldeopenbare problemen’)
- “Democratic scrutiny of town administrators is another benifit of theprimary assembly, as ordinary citizens can question and hold townofficiers responsible for their actions and inactions (...) Iftownspeople are satisfied with the performance of officers, there maybe few questions other than ones designed to elicit supplementalinformation. On the other hand, officers can be grilled if they haveexercised power in an arrogant manner and their performance in officehas disturbed greatly a number of participants, and the officers’responsiveness to citizens’ concerns will improve if they desire to bereelected” (‘de administratie van de stad komt onder controle van deburgers, die ambtenaren ter verantwoording kunnen roepen voor hun dadenen nalatigheden (...) Indien de burgers tevreden zijn over deambtenaren, wordt doorgaans niet veel meer dan wat bijkomendeinformatie gevraagd. Ambtenaren die arrogant te werk gaan of een aantalburgers serieus hebben gegriefd, kunnen op de rooster worden gelegd. Debestuursambtenaren zullen meer rekening houden met de bezorgdheden vande burgers indien ze willen herbevestigd worden op hun post’).
Het OTM-systeem, gecombineerd met de genoemde direct-democratische‘veiligheidskleppen’, kan in tegenstelling tot het systeem van deverplicht verkozen gemeenteraden als authentiek democratisch wordenbestempeld. In het OTM-systeem is het immers structureel onmogelijk dateen minderheid haar wil poogt door te zetten, zonder dat de meerderheidover een mogelijkheid beschikt om dit tegen te gaan. In het OTM-systeemkan de meerderheid zich steeds doorzetten. In het particratische‘vertegenwoordigende’ systeem kan een meerderheid in de gemeenteraadook maatregelen doordrukken die tegen de meerderheidswil van de burgersingaan. De belangrijkste verbetering waarvoor het OTM-systeem inaanmerking komt, is de veralgemening van de geheime stemming. Momenteelwordt, om traditioneel technische redenen, enkel bij bepaalde delicateonderwerpen geheim gestemd. Met moderne technologie moet het zekermogelijk zijn om de geheime stemming op een vlotte en controleerbaremanier te veralgemenen. Met die verbetering erbij, is de OTM wellichtde meest democratische lokale bestuurstechniek, die überhauptdenkbaar is.
BRITTEN VOOR REFERENDUM OVEREUROPESE GRONDWET
Inhet Britse populaire dagblad The Sun verscheen op 15 05 03 eenartikel van politiek hoofdredacteur Trevor Kavanagh, waarin eenreferendum over de komende Europese Grondwet wordt geëist.Volgens een in opdracht van de krant uitgevoerd onderzoek beseffen demeeste Britten helemaal niet dat zo'n Grondwet überhaupt opkomst is. Daar komt nog bij dat 60% van de ondervraagden gekant bleektegen het afstaan van nog meer bevoegdheden aan Brussel.
Bovendienwenst niet minder dan 84% van de Britten een referendum over zo'ngrondwet, vooraleer die van kracht wordt.
TheSun kondigt aan campagne te zullen voeren voor zo'n referendum.
www.thesun.co.uk/article/0,,2-2003221325,00.html
Eentegelijk door de Telegraph bekendgemaakte bevraging leverde eenvergelijkbaar resultaat op: 83% procent wenste soevereiniteitsvragenop te lossen via nationale referenda, terwijl slechts 13% vond datdit de taak was van de regering.
www.telegraph.co.uk/news/graphics/2003/05/15/neu15big.gif
Jos Verhulst
Witte Werf zomer 2003
-----------------------------------------------------------------
Lezersbrief vanArthur De Decker
In Frank & Vrij(27/7/2003) doet de Gentse burgemeester Frank Beke (SP.A) enkeleuitspraken over districtsbesturen die kant noch wal raken.
1)Hij zegt datdistrictsraden een nieuw bestuursniveau betekenen in een alingewikkeld land. Hiermee suggereer dat dit de zaken in Gent zalbemoeilijken. Dat dit niet zo hoeft te zijn bewijst Antwerpen. Daarbestaan reeds districtsraden sedert 2001 en niemand beklaagt er zichover. Integendeel daar kan niemand het zich nog voorstellen dat dedeelgemeenten geen districtsraad zouden hebben. Hetsubsidiariteitsprincipe stelt dat elke beslissing op het gepasteniveau moet genomen worden. Zuiver lokale zaken dienen dus ook lokaalkunnen worden beslist. In Antwerpen kozen de inwoners naastgemeenteraads- en provincieraadsleden ook districtsraadsleden enniemand vond dat ingewikkeld. Denkt de burgemeester dat de Gentenaarsdommer zijn dan Antwerpenaars?
Bovendien suggeert deburgemeester zo dat de initiatiefnemers van de volksraadpleging inGent dit bijkomend niveau hebben uitgevonden. Daarbij verzwijgt hijdat dit niveau werd ingevoerd door een wijziging van het artikel 41van de grondwet in 1997. Dit artikel bepaalt:" Debinnengemeentelijke territoriale organen worden opgericht ingemeenten met meer dan 100.000 inwoners op initiatief van degemeenteraad. Hun leden worden rechtstreeks verkozen". Dezewijziging wil vooral een oplossing bieden voor een aantaldemocratische tekortkomingen die voortvloeien uit de samenvoeging vande gemeenten in 1975. Het is een poging om de nadelen van degrootschaligheid te beperken. De inwoners van Gent hebben dus hetrecht aan hun verkozenen te vragen om die gedecentraliseerde organenop te richten, ook als de burgemeester dat niet ziet zitten.
2) de burgemeester zegtook: "Wij geloven meer in Directe democratie met onzewijkgerichte werking". Hier zondigt de burgemeester tegen zijneigen principes. In de recentste gemeenteraad verkondigde hij dat dewijkwerking geen alternatief is voor districtswerking. Inderdaadbeiden zijn perfect complementair.De wijkplannen zouden kunnen wordenvoorgelegd aan de districtsraad ipv aan een gemeenteraadscommissie.Dat wijkwerking "direct democratisch" is valt tebetwijfelen. Over hun samenstelling bestaat geen zekerheid. Zeker iswel dat ze enkel adviserend zijn en niet verkozen. De districtsradendaarentegen zijn in ieder geval representatief en hebbenbeslissingsbevoegdheid. Heeft het dan wel zin die twee tegen mekaaruit te spelen?
3) Het toppunt vandesinformatie is wel zijn uitspraak "Met districtsraden bestaathet gevaar dat de rijkere stadsdelen het eigen belang zwaarder kunnenlaten wegen dan het algemeen belang". Dit is even juist alszeggen dat de rijkere gemeenteraadsleden hun eigen belang zwaarderkunnen laten wegen dan het algemeen belang. Bovendien voorziet de wetdat de gemeenteraad moet beslissen volgens welke criteria dotatiesuit de gemeentebegroting aan de districtsbesturen zullen wordenverstrekt. De gemeenteraad kan dus perfect bepalen dat er meerdotaties gaan naar de armere districten op basis van bvb criteria als%-steuntrekkers, % werklozen, % krotwoningen, % gehandicapten enz. Infeite is dus het tegendeel waar dan wat Beke vertelt: dankzijdistrictswerking zullen de nodige middelen beter kunnen gedraineerdworden naar die stadsdelen die er het meeste behoefte aan hebben.Dankzij districtswerking dus meer solidariteit!
4) Tenslotte is er zijnuitspraak dat hij het schepencollege zal adviseren de uitslag van devolksraadpleging niet bindend te maken . DIT DUS IN TEGENSTELLING METBEIDE VORIGE VOLKSRAADPLEGINGEN.
Hieruit blijkt dat deburgemeester, die naar verluidt geen kandidaat burgemeester meer isbij de volgende verkiezingen, de democratie vreest. Onbevangen ,zoals de SP.a fractieleider aankondigde, is in ieder iets anders.Hiermee geeft hij voeding aan het antipolitiek denken in deze stad.De kloof met de burgers zal er zeker niet mee worden gedicht. De500.000 euro dat zo een volksraadpleging kost wordt er niet meeverantwoord. Ik blijf dus hopen dat het college zijn advies niet zalvolgen.
http://www.districtsbesturenja.be
|
